bugün

dedim ki gidip nispet yapayım biraz.
övünmekti maksadım.
sonra "len, nispet ya da nisbet hangisi doğru ki" diye TDK'ya gittim.
nispet sözlükte yer alan biçimi ama arapça nisbet'den geliyor galiba.
yani ikisi de yanlış sayılmazdı.
neyse.
fakat baktım övünmekten ziyade kıskandırmak veya üzmek için yapılırmış.
vazgeçtim hemen.
üzmek mi!!
tam kaş yapayım derken göz çıkarmak olacaktı.
derdim sevincimi, mutluluğumu falan paylaşmak, övünmekti birazcık da.
ayyhhh..
uzattım ha!
şimdi baştan.

ben çok mutlu oldum bugün.
sabah telefonum çaldı, güvenlik görevlisi kargonuz var dedi.
öyle güzel bir hediye aldım ki.
kıskandırmadak kimseyi, yazıvereyim yine de, kendini bilir ilgili şahıs!
çoook seviyorum seni.
sonra
ünsüm yazmış, çok seviyorum seni, öyle güzel olsun haftan şaşırıp kal diye.
böyle pırıl pırıl oldu içim.
ağzım kulaklarımda duruyordum, duruyordum evet, yapmam gereken iş var ama, hataya gelmez. ben de kafamı veremiyorum.
derken,
penceremin tam önündeki tahta sandalyenin arkalığına bi çocuk saksağan kondu.
yeni palazlanmış.
cılız.
hani bunların gövdeler böyle şişman şişman yuvarlacık olur ya,
bunun ki cılız.
gözler de bebek gözü.
koca pörtlek şaşkın bakan bebe gözü.
annesi de geldi peşinden.
2 saksağan 1 metre ötemde.
annesi ağzına mama boşalttı, çocuk saksağan doğmadı, çekmedi ağzını.
ikisinin gagası arasında böyle tükürük salyası uzadı 8)))
anne uçtu, muhtemelen 2 metre ötede yerde duran kedi mamalarından kaçıracak yine.
bebe saksağan kafasını cama çevirdi.
gözgöze geldik.
camlar dışardan ayna olduğu için o beni görmedi
ben baktım şaşkın pörtlek gözlerinin içine.
sonra uçtu bu.
8))

masamda hediyem
kulağımda harika müzikler
ekranda içimi ısıtan sevgi sözleri.

şanslıyım yahu!
bi mutluyum.
e hi 8))

senden başkaaaaa......

gündemimiz yine kardiş ile kısçenin düğünü.
müzik arayışçısı olarak görev yapıyorum.
konu başlığı en sevdiklerim.
eski 45'likler.
e tabi, haliyle, tabiatıyla, kaçınılmaz olarak... takıldım kaldım.

hastasıyım yahu!
bakmayın burada böyle ciddi ciddi oturduğuma
içimdeki kız çocuğu çıplak ayakla hoplayıp zıplıyor senden başka senden başka diye.
bi göksel söylüyor, bi füsun önal.
yetmiyor nana mouskori de milise mou diye devam ediyor.
gözümün önünde masum yüzü ve kibar halleriyle emel sayın, ispanyol paça pantolonu ve açık düğmeli dar gömleğiyle tarık akan var. bilir misin o filmi, yalancı yarim. hani emel'i tarık'ın nişanlısı diye yutturmaya çalışırlar tarık'ın abisine, ki o da metin akpınardır. heyhat şaka gerçeğe dönüşür ve tarık, pazarcı kızı emel'e gerçekten aşık olur.

velhasıl gittim ben burdan, uçtum gittim.
"dizlerim titrer sen görününce, hani o gelişin var ya"

kısçe'ye yollamıştım, cevap geldi
"nasıl bişey bu yaaa, 100 kere dinlesem bıkmam bu şarkıyı" diye.

belli olan şu yani.
25 temmuz akşamı 2 karış topuklarımız, yerlerde sürünen eteklerimizle beraber gelin-görümce zıplayıp durucaz ortada:
senden başka senden başka sevemem ben hiç kimseyi
senden başka senden başka olamam senden başkasıylaaaaa........

arayışa devam ediyorum .
az sonra bim bam bom diye dolaşmayacağımın garantisini veremem.

ben versem de sen alsan? olma mı?

buzdolabının üstünde beyaz tahta kalemi kullanılmak sureyiyle yazılmış bir yazı var.
hedef: bilmemkaç
(kaç olduğunu yazmıyım, ilgili şahsın sözhakkı doğmasın)
bu hedef sayı, sel kişisinin kardişin düğüne kadar olmayı planladığı kiloyu belirten bir rakam.
yani kardişin düğünde o kiloda olmayı hedeflemişti kendine.
-mişti diyorum zira neredeyse 20 gün kaldı hala 3-4 kilo fark var ulaşılması istenen rakamla arasında.
yanlış anlama olmasın diye belirtiyorum.
mevcut kilosu hedef kilonun altında.
yani kilo vermesi değil, alması gerekiyor.

şimdiiiiii
bi düşün ey insanoğlu.
"akşam tv izlerken kola içeyim yanında da cips yiyeyim" fikrini cezbedici bulmaz mı bi insan?
hı?
hadi cipse burun kıvırdın, yağlı dedin.
hadi kolayı fazla tüketmek sağlığa zararlı dedin.
anlarım.
çok afedersiniz, çok ayıptır söylemesi ama,
çifte kavrulmuş tahin ilen pekmezin karışımı kasede, nutellaya taş çıkartırcasına beklerken,
kilo almak isteyen bir insan bunu nasıl görmezden gelir?
bıraksan beni, tamam pekmez (ki kendisi tarafımdan zemkep diye bilinir) katmam ama, şekerli su ile karıştırıp 9-10 dilim ekmekle yerim ben onu.

ne olurdu bi yolu olaydı da, kilo almak isteyen ve vermek isteyen insanlar aralarında anlaşmak suretiyle kilo alışverişi yapabileydi.

faydası belirsiz bi dünya şey için kafa patlatan bilim adamlarına sesleniyorum:
incik boncuk bi sürü şeyle uğraşıp, yok atom çarpıştıracaz, yok şunu bunu bulacaz diye ömür tüketeceğinize kamuoyunun sesine kulak verin.
takas edilebilen kilo
şişmanlatmayan çikolata
hatta
çıkmayan tüy gibi şeyler istiyoruz.

biraz gerçekçi olun.

not: hedeflediği kiloya ulaşacağına hiiiiç inancım yok, dediydi dersiniz, yazarım düğün sonu.

temmuz

ayın ilk günü bi yazı yazarsam belki bu ay uyuşukluktan sıyrılırım diye bi inanca sığınmak istiyorum. ondan bu yazı.
yoksa,
yediğim tuzlu fıstığın kabuklarını da, fıstıktan hariç yiyip, ay bunlar da pek lezzetliymiş, yemeklere tuz yerine bu kabukları katsam, hem boşa da gitmemiş olur, hı?
şeklinde hastalıklı bi düşünce dışında yazacak şeyim yok.
dilim tuzdan yandı zate.

kısa mısa

> şu an odada bi telekonferans var, ana dili ingilizce olmayan birilerinin ana dil ingilizce olmayan birileriyle konuşmasını dinliyorum. ay zorlama. ama başka nası anlaşacak ki insanlar.

>hafta sonu kardişin ev işleriyle geçti gitti. bişey anlamadık.

>dün, bi serçe güruhunun bağrışıyla pencereye koştum, ne oldu kavga mı var diye. bi de bakayım ki ne göreyim, manyak bi saksağan bi serçeyi yakalamış! diğer serçeler çığlık kıyamet bağırıyor. ay kendimi pencereden atıp kuşu kovalayacaktım neredeyse, neyse ki ben dışarı koşturma gayretindeyken (hayır dışarı çıksam ne yapıcam o da ayrı tabi, kafa durdu o sıra. kedi olsa anlarım koşup yakalama ümidimi ama, saksağan diyorum. ) neyse ben açılın çekilin diye dışarı fırlarken tam, serçecik kurtulmuş manyak saksağanın ağzından. hiç serçe avlayan saksağan görmemiştim. kudurmuş!

>ince ve çok yüksek topuklu ayakkabılarımı giydim. kalkıp mutfağa gidip çay alasım var ama o kadar tıkırdıyorum ki, dünyanın bir ucundan telefonla bizim odaya bağlı adamların dikkatini dağıtmamak için beklemek niyetindeyim.

>akşam saat 19'da apartmanımızın acil yönetim toplantısı var, iç çıkışı karnım aç zil çalar, ayaklarım çıkar beni şu ayakkabılardan diye bağırır ve canım sadece yemek yiyip yayılıp oturmak isterken, apartman sığınağında merkezi sistemden, bağımsız doğalgaza geçilsin mi mevzusunun tartışmasına katılacağım.

>ay geçilse bari de toplandığımıza değse, bütün yaz 250 lira bayılıp da kışın 15 dereceye uyanmak çok sinir bozucuydu.

>aha bitti konferans bana müsade, tıkırdaya tıkırdaya gidip bi çay alayım.

sıfatımıza şekil vermek

Nisa taifesine hitap eden bir resimli anlatımla daha karşınızdayım sevgili beni sever!
Dünkü giyim kuşam moda yazısının hemen akabinde bu kez sıfata şekil verme, bir yüzdür, gözdür, saçtır biçimlendirme mevzusunu işleyeceğiz.

Şimdi efendiiimmmm..
Nedir kadın milletinin makyajdan beklediği bir düşünelim?
Yok bi dakka vazgeçtim,
Ben kimim de kadın milleti adına konuşuyorum ki!
Kendi adıma konuşayım:
Şahsen benim makyajdan ilk anladığım gözdür efem.
Olmazsa olmaz makyaj malzemesi de maskaradır benim için.
Fondöten, pudra, kapatıcı mapatıcı sürmem özel zaman dışında.
Far konusunda da çok renksizim.
Allık sürerim de çabuk çıkar (3 kuruşluk malzeme kullanınca tabi)
Ruj desen genelde ilk çaya kadar.
Amaaaa..
Maskara, nam-ı diğer rimel öyle mi ya!
Akşama kadar duruyor, verdiğin para helal.
En çok onu severim.
Böyle uzuun uzuun kirpik olsun, yeter.
Yani demem o ki, en önemlisi gözdür makyajda benim için.
Şimdi örnek göz resimlerine bakalım.
Bakın sürmeli göz! Ne ka güzel.

Modelimiz çıtır’a teşekkürler. tenkyu citir.
Sonra buğulu göz modeli çerçey kızım. şu renge bakın.
Bir başka göz modeli, cin çıkan göz
Bunu evde denemeyin!

Demek ki neymiş, makyajda en ehemniyet verdiğim şey gözmüş.
Bunun için eğer kediyseniz birşey yapmanıza gerek yok,
Yok insansanız o kadar şanslı olmadığınızdan bişeyler yapın.
Maskara falan kullanın yani. Misal:

Gelelim ikinci elzem unsura.
Ten!
Göz nerde duruyor sevgili makyaj sever?
Yüzde değil mi.
O zaman yüzümüzü de bi el atalım bi zahmet.
Renklendirmek için fondöten uygun, ama dikkat edin çok aşırı koyu renk olmasın.
Bak bana ne biçim sürmüşüm!

Teni ve gözü hallettik mi, sıra geldi dudaklara.
Dudak önemli bak.
Ama diş de önemli be canım okur.
Misal şapşahane bi ruj buldun da boyadın dudağı.
E diş bu şekil olduktan sonra ne anladım ben, değil mi.
O sebeple diş böyleyse sen ruja vereceğin parayı biriktir önce dişi yaptır.

Eveeett, gözdü, yüzdü, dudaktı derken sıfatı toparladıysak sıra geldi saça.
Ona da şekil verdin verdin.
Veremedin artık gider bi berbere kırptırırsın anacım.
(berber!!! Moda-bakım falan sayfasıyım diye yola çık, berber diye bitir! Pü allah iyiliğini versin. Kuaför lafı bile eskimiş, saç tasarım olmuşken sen hala berber! Rezil!)

neyse artık yüzümüze gözümüze bulaştıra bulaştıra bir sayfanın daha altından kalktık allahın izniylen sevgili okur. kusura bakmıyacaksın, bu kadar maliyetle bu kadar oluyor. bu ne canım, ben de bişey var sandım da geldim diyorsan bi kolonyağ ikram edeyim de, git o havalı sayfalara bak. yada dur beni bekle ben de gelcem. ay ne güzel şeyler var o sayfalarda kıııızzz.. gideyim de azıcık bişey öğreneyim dimi.

hah, siz de esen kalın benim her halükarda dostum olan, tipe mipe bakmayan bilokumun yerlileri. ben yolu yanlışlıkla bu sayfaya düşen yabancı okurla birlikte esas güzellik sayfalarına gidiyorum. iki numara öğreneyim de geleyim bari. e hi 8)))

e giyim kuşam moda insanıyımdır bazende, tabi..

çünkü neyim eksik!
(soruyu ciddiye alma canım blog ahalisi. zira eksik sayacak olursak bozulabilirim, garantisi yok. boyduuuur, paradıııır... eksik çok bende, görmezden gelin bi zahmet)
bakıyorum bazı bi bloglar mütemadiyen giyim kuşam şıklık makyaj kozmetik alışveriş takibinde
hergün giydiğini yazan mı dersin
resmini çekip koyan mı dersin
makyaj malzemeleri tanıtımları mı dersin
aman bi şenlikli bi magazin bi güzel
insan bakıp bakıp duruyor canım ahalim.
bakmakla da kalmayıp düşünüyor,
anacım o ka kıyafeti, onca ayakkabıyı çizmeyi, onca çantayı, öte beriyi nerde saklıyor bu insanlar?
valla pes!
neysee..
ben de düşündüm taşındım kendi nacizane dünyam ilen bi deneme yapayım dedim.
en olmadı, o biloklara bi alternatif olur, aman ha, sakın ha falan diye beni işaret ederler, aralarında yazık felan diye konuşurlar.

öhhöööm..
başlıyoruz canım moda severler 8)
efem ilk kiyafetimiz sıcak yaz günlerinde özlem duyduğumuz tatil zamanlarına ait bir kombin (bak, gördün mü kombin mombin kaptım jargonu)

bu kiyafetimizde eskiyen kottan kesilmek suretiyle elde edilmiş bir şort
pazardan alınmış bir siyah atlet
nerde denize gireriz belli olmaz diyerekten içine giyilmiş beyaz bikininin çıkan askıları
boyunda havalı bir aksesuar yerine, elzem cep tilifonu
kafada ucuzundan bi şapka
ve altında markası falan olmayan yine en sevdiğimiz alışveriş merkezi olan sosyete pazarı kaynaklı bir parmak arası beyaz terlik.
Resmimize fon olan mekan ise ööle havalı bir yer değil, koccaman gövdesi ile dikkat çeken bir ağaç. Evet bildiğin ağaç. Yer de köyceğiz zate.
Eee neyse

Gelelim ikinci kombinimize:

Burada üst parça, eskiden elbise olan ve fakat çok kullanışlı bulunmadığı için kesilerek tünik haline getirilmiş bir siyah giysi.
Alt parça ise kusursuz renk uyumuyla (evet o da siyah, ne olmuş) dikkat çeken bir tayt
Sadelik konseptli bu kombin (vaay, laflara bak) gülen bir suratla hareketlendirilmiş.
Mekan?
Fundamın balkon 8)

Sırada üçüncü kıyafetimiz var:Bu kıyafet sıcak yaz günlerinde bunalan siz moda severler için soğuk kış günlerinden bir enstantane(?)

Alt tarafta annemlerin ucuz bulup aldığı (valla) bir kar pantalonu, içi polar gibi bişey, üstü su geçirmez. (Tam da üstüme oldu ha)
Üstünde biraz görünen bej parça bir kazak. Onu da sosyeteden almıştım zamanında. Görmüyorsunuz ama ön tarafında lacivert ve kırmızı bir kaç kalın çizgi var. Pantul ile uyum süper yani.
Onun üstünde bir mont
Kafada ve boyunda ise halamın rahmetli kızından kalan bordo bir atkı bere takım.
Gözlükler?
Yok anacım ne markası
Aksesöriz’den aldımdı.

Eveeett dördüncü modelimiz biraz ucubik olmaklan birlikte (olsun olsun, ne ka ucubik, o ka havalıdır bazen)
Renklerindeki ciddiyet ile kendini gösteren bir uydurma kıyafet (tasarım mı deniyordu buna. Tabi. Uydurma denmez.)

Bu tasarımımızdaki tek hazır parça siyah saten pantolon oluyor. Para verilip alındı yani. Yok Pazar değil, bildiğin tükkan.
Üst kısım yine saten streç straplez (tekerleme söylemede başarılıyım) bir parça
Kollarda görülen zebra desenli şey ise nası desem?
Böyle kola giyilip, ama omza kadar çıkan, boyundan bir biye ile de tutturulan, çok geniş kollu, tek parça bişey.
Öyle işte daha nası anlatayım. Kol yani. Sadece kol.
Pantolonun arkasından sarkansa kuyruk evet.
Kat kat volanlı, sadece bele bağlı, bir eski zaman elbisesinin arkasının pantolona kuyruk olmuşu gibi bişey.
Öyle uydurduk ne yapalım, allah allaaahh..
Fransa’nın falanca modacısı desem “vaaaayyy” dersin ama blog ahalisinden olmayan sayın yabancı okur.
Bunu niye burun kıvırıyorsun.
Ayakkabılar da bildiğin süet çizme.
Evet çizme ne var?
Yoktu uygun ayakkabım.
Zaten aylardan kasım (kafiye diye söylemedim valla kasımdı)
Bi arkadaş düğünü, selimiye.

Sıkıldınız mı?
İyi tamam, bitiriyorum.

Gelelim yazıyı nihayetlendireceğim son resme
Bugün ne giydim
Valla allah seni inandırsın ne giyeyim bilemedim aslında da
Annemin antalyadan pazardan aldığı tülbent gibi bi kumaştan çingene renkli bi elbise vardı onu giydim. (desen için yakın resim de hazır ettim bak)

Kendisi elbise olarak giyilemeyecek kadar ince olduğundan altına da bişey giymek lazım geliyor.
Hah işte altına da, valla 10 sene falan önce aldığım bi kot vardı, ben onu 3-5 sene önce diz altında kesmiştim.
Çok severim kendisini aşırı rahattır.
İşte altına da onu giydim.
Kırmızı beyaz benekli ayakkabılarla tamamlanan kombin, resimde olmamakla beraber, sarı-mavi-mor-yeşil-kırmızı pamuk kozalarından yapılma sallantılı bir küpe ile tamamlanıyor sevgili moda sever.

işte böyleeeee... gayetle kolaymış değil mi moda sayfası editörü olmak? bi de param olsa sen beni o zaman gör. neyse...

bir sonraki moda sayfamızda buluşmak üzere esen kalın efendim. 8)